Historia murów opactwa Jedburgh, leżącego w regionie Dumfries i Galloway, jest jednym ze świadectw burzliwych szkocko-angielskich dziejów.

W 1138 roku, król szkocki Dawid I założył na terenie zajmowanym dziś przez ruiny opactwa klasztor. Wybór spornego regionu pogranicznego mógł wydawać się ryzykowny, zważywszy na prawdopodobieństwo ataku Anglików, ale Dawid dowieść chciał, że Szkoci potrafią budować budowle wielkie i nie straszne im odgłosy trąb wojennych z południa.

W 1154 roku klasztor zamieniono na opactwo augustyńskie. Prace nad przebudową trwały ponad 100 lat – opactwo gotowe było gościć ceremonię ślubną króla Szkocji Aleksandra III i Jolandy de Drew w 1285 roku. Sielskie chwile nie trwały jednak długo...

U schyłku XIII wieku wojska Edwarda I króla Anglii zajęły mury opactwa jako swoją kwaterę. Angielska armia nie opuszczała Jedburgha jeszcze na początku XIV wieku, a gdy wreszcie ustąpiła, rozpoczęto odbudowę zniszczonych części. Nim jednak ją ukończono, nadeszły kolejne ataki – w 1409, 1410, 1416 i 1464 roku. I tym razem odbudowę przerwał najazd - w 1523 roku opactwo najechał Earl Surrey, a lata 40. XVI wieku przyniosły trzy kolejne ataki. Sprzyjający Szkotom Francuzi pomogli wprawdzie we wzmocnieniu murów poprzez budowę szańców, ale niedługo nadszedł atak potężniejszy – ideologiczny – Reformacja. W tym czasie opactwo zamieszkiwało zaledwie ośmiu mnichów, którzy msze odprawiali pod wieżą kościoła. Ich kościół stał się kościołem parafialnym Jedburgh.

Ponieważ naruszana wielokrotnie struktura wieży kościelnej groziła zawaleniem, w 1671 roku rozpoczęto budowę nowego kościoła na zachód od oryginalnego. W 1875 roku Markiz Lothian rozpoczął restaurację opactwa, a w 1913 roku kompleks budynków został wzięty pod opiekę państwa.

Niemal dziewięciowiekowa burzliwa historia odcisnęła swoje piętno na konstrukcji Jedburgh Abbey. Pomimo to, do dziś zachowała się znaczna część murów – łuki ścian kościoła, część wieży i liczne elementy architektoniczno-dekoracyjne. Dawid I odniósł zatem swego rodzaju zwycięstwo – opactwo nie zniknęło z powierzchni ziemi i do dziś pozostaje świadectwem architektury monumentalnej.

Przy ruinach znajduje się krużgankowy ogród założony w latach 80. XX wieku - rekonstrukcja XIV-wiecznych klasztornych ogrodów, w których hodowano zioła, rośliny lecznicze i warzywa. Nieopodal znajduje się także Visitor Centre, na terenie którego podziwiać można między innymi kamienne rzeźby pochodzące z VIII wieku i przedmioty odkryte na terenie opactwa.